Gierkówka – nasza Route 66 i matka polskich autostrad, chociaż nigdy nią nie była

Według propagandy sukcesu władz PRL miała parametry autostradowe, jednak nigdy nią nie była. Dopiero teraz, po 40 latach stanie się w pełni autostradą oraz drogą ekspresową. W momencie otwarcia długość trasy wynosiła 239 km, budowa kosztowała 4 mld złotych, zaangażowanych było siedem ministerstw oraz 60 podwykonawców. Miała wiele wad, jak chociażby kolizyjne skrzyżowania, ale i tak była najlepszą tego typu drogą w kraju. Był nawet odcinek przystosowany do ruchu o prędkości 120 km/h.

15 marca 1972 roku władze PRL uchwaliły plan budowy 3000 km dróg szybkiego ruchu i autostrad. Ustalono, że priorytet otrzymają odcinki Gliwice – Kraków oraz Warszawa – Łódź – Katowice o łącznej długości 600 km. Droga Warszawa – Łódź – Katowice jednak autostradą nigdy się nie została, była trasą szybkiego ruchu. Wzdłuż całej jej długości planowano rozmieścić gęsto parkingi, punkty gastronomiczne, stacje benzynowe. Jedynie odcinek od Piotrkowa do Częstochowy został zaprojektowany jako autostrada i poprowadzony nowym śladem ale z kolizyjnymi skrzyżowaniami.

Drogę Warszawa – Katowice potocznie nazwano gierkówką, od nazwiska I sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Edwarda Gierka, który w sposób szczególny miał się do jej budowy przyczynić. Niewątpliwie budowa drogi była efektem jego planu modernizacji polskiej gospodarki, który zapowiedział zaraz po dojściu do władzy w 1970 roku. Plan zakładał zmotoryzowanie Polski poprzez zakup licencji na produkcję fiata 126 oraz budowę dróg szybkiego ruchu i autostrad. Nieoficjalnie krążyła jednak plotka, że za budową stała chęć wygodnego podróżowania I sekretarza z domu do pracy w Warszawie – możemy przeczytać na stronie GDDKiA.

Trasa Warszawa – Katowice była pierwszą budowaną w Polsce drogą szybkiego ruchu i można powiedzieć, że od początku stała się poligonem doświadczalnym dla tego typu inwestycji w przyszłości. Dotychczas nie wykonywana w Polsce skala i zakres prac jak również krótki czas realizacji inwestycji wymagał kompleksowych zmian na etapie przygotowania, projektowania jak również w organizacji robót głównie poprzez zwiększenie zakresu mechanizacji. Ukończenie budowy w terminie nie byłoby możliwe bez wsparcia technologii zachodnich – użycia min. komputerów w pracach projektowych czy zakupu z zachodu nowoczesnych maszyn drogowych.

W momencie otwarcia długość trasy wynosiła 239 km. Chociaż na odcinku od od Piotrkowa do Częstochowy była przystosowana do ruchu o prędkości 120 km/h to na całej długości obowiązywało ograniczenie prędkości do 100 km/h. Koszt budowy wyniósł 4 mld złotych a zaangażowanych w budowę było siedem ministerstw oraz 60 podwykonawców. W trakcie budowy przekopano 7,6 mln m3 ziemi, wykonano 4,2 mln m2 nawierzchni i podbudowy, wytworzono 1,3 mln t mas bitumicznych oraz 1,2 mln m3 betonu. Wybudowano 4,5 km wiaduktów i mostów. Przełożono 71 km kabli, przeciągnięto 152 km linii energetycznych i teletechnicznych, położono 22 km rurociągów. Rozebrano ponad 300 budynków mieszkalnych i gospodarczych. Samochody budowy przejechały ponad 6 milionów kilometrów.

 

Faktem jest, iż mimo oczywistych mankamentów, błędów popełnionych przy jej budowie, trasa ta na tle istniejących dróg w kraju stanowiła przełom w jakości podróżowania i przez kolejne dekady była najczęściej uczęszczaną drogą w Polsce. Obecnie duża jej część, od Piotrkowa Trybunalskiego do Janek została już przebudowana na drogę ekspresową S8, a kolejny fragment od Częstochowy do Piotrkowa Trybunalskiego stanie się pełnowartościową autostradą A1.

 

Źródło: GDDKiA

Komentarze

Najnowsze


  

Testy

więcej >>

pOPULARNE

Gierkówka – nasza Route 66 i matka polskich autostrad, chociaż nigdy nią nie była
Gierkówka – nasza Route 66 i matka polskich autostrad, chociaż nigdy nią nie była
Gierkówka – nasza Route 66 i matka polskich autostrad, chociaż nigdy nią nie była

Według propagandy sukcesu władz PRL miała parametry autostradowe, jednak nigdy nią nie była. Dopiero teraz, po 40 latach stanie się w pełni autostradą oraz drogą ekspresową. W momencie otwarcia długość trasy wynosiła 239 km, budowa kosztowała 4 mld złotych, zaangażowanych było siedem ministerstw oraz 60 podwykonawców. Miała wiele wad, jak chociażby kolizyjne skrzyżowania, ale i tak była najlepszą tego typu drogą w kraju. Był nawet odcinek przystosowany do ruchu o prędkości 120 km/h.

15 marca 1972 roku władze PRL uchwaliły plan budowy 3000 km dróg szybkiego ruchu i autostrad. Ustalono, że priorytet otrzymają odcinki Gliwice – Kraków oraz Warszawa – Łódź – Katowice o łącznej długości 600 km. Droga Warszawa – Łódź – Katowice jednak autostradą nigdy się nie została, była trasą szybkiego ruchu. Wzdłuż całej jej długości planowano rozmieścić gęsto parkingi, punkty gastronomiczne, stacje benzynowe. Jedynie odcinek od Piotrkowa do Częstochowy został zaprojektowany jako autostrada i poprowadzony nowym śladem ale z kolizyjnymi skrzyżowaniami.

Drogę Warszawa – Katowice potocznie nazwano gierkówką, od nazwiska I sekretarza Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Edwarda Gierka, który w sposób szczególny miał się do jej budowy przyczynić. Niewątpliwie budowa drogi była efektem jego planu modernizacji polskiej gospodarki, który zapowiedział zaraz po dojściu do władzy w 1970 roku. Plan zakładał zmotoryzowanie Polski poprzez zakup licencji na produkcję fiata 126 oraz budowę dróg szybkiego ruchu i autostrad. Nieoficjalnie krążyła jednak plotka, że za budową stała chęć wygodnego podróżowania I sekretarza z domu do pracy w Warszawie – możemy przeczytać na stronie GDDKiA.

Trasa Warszawa – Katowice była pierwszą budowaną w Polsce drogą szybkiego ruchu i można powiedzieć, że od początku stała się poligonem doświadczalnym dla tego typu inwestycji w przyszłości. Dotychczas nie wykonywana w Polsce skala i zakres prac jak również krótki czas realizacji inwestycji wymagał kompleksowych zmian na etapie przygotowania, projektowania jak również w organizacji robót głównie poprzez zwiększenie zakresu mechanizacji. Ukończenie budowy w terminie nie byłoby możliwe bez wsparcia technologii zachodnich – użycia min. komputerów w pracach projektowych czy zakupu z zachodu nowoczesnych maszyn drogowych.

W momencie otwarcia długość trasy wynosiła 239 km. Chociaż na odcinku od od Piotrkowa do Częstochowy była przystosowana do ruchu o prędkości 120 km/h to na całej długości obowiązywało ograniczenie prędkości do 100 km/h. Koszt budowy wyniósł 4 mld złotych a zaangażowanych w budowę było siedem ministerstw oraz 60 podwykonawców. W trakcie budowy przekopano 7,6 mln m3 ziemi, wykonano 4,2 mln m2 nawierzchni i podbudowy, wytworzono 1,3 mln t mas bitumicznych oraz 1,2 mln m3 betonu. Wybudowano 4,5 km wiaduktów i mostów. Przełożono 71 km kabli, przeciągnięto 152 km linii energetycznych i teletechnicznych, położono 22 km rurociągów. Rozebrano ponad 300 budynków mieszkalnych i gospodarczych. Samochody budowy przejechały ponad 6 milionów kilometrów.

 

Faktem jest, iż mimo oczywistych mankamentów, błędów popełnionych przy jej budowie, trasa ta na tle istniejących dróg w kraju stanowiła przełom w jakości podróżowania i przez kolejne dekady była najczęściej uczęszczaną drogą w Polsce. Obecnie duża jej część, od Piotrkowa Trybunalskiego do Janek została już przebudowana na drogę ekspresową S8, a kolejny fragment od Częstochowy do Piotrkowa Trybunalskiego stanie się pełnowartościową autostradą A1.

 

Źródło: GDDKiA